100 dagen weg

Na de vlucht, die weer vlot en op tijd is, gaan we met een overvol minibusje naar het oude centrum van Hanoi toe. We worden zowaar niet bij een hotel dat commissie betaalt afgezet en lopen dus een klein stukje voordat we een hotel vinden. Daarna lunchen bij La Place, een erg leuk tentje vlak bij het hotel en bij de kathedraal. We lopen een stuk door het oude centrum en proberen nu dan wel onze visa voor China geregeld te krijgen, wat dus in Ho Chi Minh stad niet gelukt was. We zoeken nog de Cinematheque op, waar ze veel arthousefilms draaien, maar helaas niet echt iets leuks. We eten nog in de buurt van het hotel en gaan dan slapen.

St Josephs-kathedraal

Gisteren geen wekker, toch om 9 uur al aan het ontbijten. Daarna lopen we een flink stuk het oude centrum door. We beginnen bij de Ngoc Son tempel, midden in het Hoan Kiem meer. Van daar uit lopen we door de vele straatjes, waar de winkeltjes veelal per straat een soort spullen verkoopt. Er is een straat met juweliers, met kruiden, met ijzerwaren en nog veel meer. Ook natuurlijk veel toeristentroep. In het Memorial house, waar je nog wat van een typische oude woning in Hanoi kunt zien, kun je ook veel van dat spul kopen. We lopen ook nog over een klein marktje en door een groot marktgebouw. Voor de rest een beetje eten en drinken.

Vandaag is het onze 100e dag weg van huis. Hij begint niet zo best, Barry is om 3 uur 's nachts klaarwakker en als de buurman dan ook nog eens denkt dat het 3 uur 's middags is en de tv dus best op standje discotheek kan, is het helemaal niet meer slapen. Rond 8 uur toch maar er uit en we pakken een taxi naar het Ho Chi Minh memorial. Eerste stop is het mausoleum. Allemaal volgens strenge regels (stil zijn, geen foto's, netjes gekleed, geen handen in de broekzakken en meer) lopen we in de stoet, met vooral Vietnamezen, door het statige gebouw. Ho Chi Minh ligt vredig te rusten en de Vietnamezen bewijzen hem, waarschijnlijk niet voor het eerst, nog eens de eer. Volgende stop is zijn oude huis. Ook daar weer in de stoet en op zich niet heel veel te zien. Dan naar het museum. Heel mooi aangekleed museum, waar wij (net als heel veel Vietnamezen) vrij snel door heen lopen. Je kunt je er vast vele uren vermaken met allerlei weetjes over de man, maar dat hoeft van ons niet allemaal. WaterpoppentheaterWe lopen nog langs een kleine pagode, voordat we wat gaan ontbijten bij Koto, een organisatie die jongeren aan een baan in de horeca helpt. Het is dan heel licht gaan druppelen, dus snel naar de Tempel van de Literatuur. Een voormalige universiteit, nu een prachtige tempel. Jammer van het snel slechter wordende weer. We gaan met een taxi naar de bioscoop. Buiten zijn is het toch even niet. We kijken The Uninvited, een spannende film. Vooral de lokalen vinden 'm erg spannend, die schreeuwen het zo hard uit, dat elke keer als het echt spannend wordt, wij heel hard moeten lachen door hun geschreeuw. We lopen dan, inmiddels is het weer opgeklaard. terug naar het oude centrum, eten wat en dan maar even terug naar het hotel.

Vanavond gaan we naar een waterpoppenvoorstelling. Gisteren kaartjes gekocht. Voor gisteren waren ze al niet meer te krijgen en voor vandaag waren er nog maar een paar. We zijn benieuwd.

Halong Bay

Zaterdagavond dus naar de waterpoppenvoorstelling geweest. Rond 21:15 begon het en er werden zo'n 20 korte verhaaltjes gespeeld met de waterpoppen. De verhalen werden in het Vietnamees gedaan, dus er was niet al te veel van te volgen, maar het spel zelf was wel leuk om te zien. Na ongeveer een uur is het over met de pret en gaan we nog even wat drinken en dan terug naar het hotel.

Gemeenschappelijk huis Bahnar stamZondagochtend gaan we naar het Museum of Ethnology. Deels is het buiten, deels binnen. Het zonnetje schijnt iets, dus eerst maar buiten langs. Een beetje een Openluchtmuseum. Een aantal traditionele huisjes zijn te bekijken. Het mooiste en opvallendste is het 19 meter hoge gemeenschappelijke huis van de Bahnar. Na het deel buiten gezien te hebben, gaan we naar binnen. Het museum is erg mooi en best interessant. Alles wordt behalve in het Vietnamees ook in het Engels en Frans uitgelegd. Het is alleen een beetje jammer dat over alle 54 minderheden wel wat wordt verteld, waardoor het erg veel informatie is. De tweede verdieping lopen we dus wat sneller door. Rond een uur of half drie gaan we weer terug naar het hotel. Die middag boeken we nog een trip naar Halong Bay en die avond eten we bij La Salsa, erg lekker.

Maandagochtend worden we om 7:45 opgehaald om naar Halong Bay te gaan. We zijn maar met een groep van 7 mensen, lekker rustig dus. Rond het middaguur varen we de haven uit en we zijn nog niet op onze kamer geweest of we zitten aan een erg uitgebreide lunch, vooral met veel zeevruchten. Erg lekker. We kleden ons even om in onze kamer en gaan dan een behoorlijk grote grot in. Mooi om te zien. Volgende stop is een strand, waar we even kunnen liggen. De hele groep gaat echter de ruim 400 treden omhoog om vanaf de top een mooi uitzicht over Halong Bay te hebben. We varen daarna nog een stuk naar de baai waar we die avond zullen blijven liggen. We gaan wel nog eerst een stuk kayakken. Eerst onder een tunnel door naar een mooi meer omringd door het karstgesteente en daarna nog een stuk dat we zelf kunnen bepalen. We zijn rond een uur of half zes weer terug bij de boot en praten nog een tijdje met de groep voordat het diner begint. Net als de lunch weer uitgebreid en vooral veel zeevruchten en wederom lekker. We blijven daarna nog een tijd met de groep in de eetruimte zitten, voordat we rond een uur of elf naar onze kamers gaan.

Samen in de kayakDinsdag gaat iets na 7-en de motor weer aan en we varen weer een tijdje rond. Barry is samen met een Australiër de eerste op het dek, voordat vlak voor het ontbijt iedereen ineens tevoorschijn komt. Na het ontbijt splitst de groep op. De Australiër en twee Amerikaanse meisjes blijven nog een dag en stappen over naar een andere boot. Wij en een Australisch stel gaan we terug naar Hanoi en worden vergezeld door een Duitser, een Engels stel en een Iers stel. We lunchen nog in Halong City en gaan dan terug naar Hanoi. Rond 16:30 komen we daar weer aan. Die avond, als we op zoek gaan naar een restaurantje, begint Barry zich wat ziekjes te voelen. We lopen dus maar even langs een supermarkt om even wat te kopen en dan gaat Barry in het hotel op bed liggen, terwijl Marianne in de buurt wat eet. We kijken nog wat tv en gaan al vrij vroeg slapen.

Vanochtend allebei zowaar vrij laat wakker en Barry voelt zich gelukkig weer vrij goed. Zo nog een even kijken naar wat souvenirs, voor we vanmiddag nog naar het Franse kwartier van de stad gaan.

Visum binnen!

Operagebouw in HanoiWoensdagmiddag zijn we dus inderdaad nog even door het Franse kwartier gelopen van de stad, onder meer een mooi Opera-gebouw en een aantal andere mooie gebouwen waar nu bijvoorbeeld het Hilton in gehuisvest zit. Daarna lopen we weer langzaam naar het oude gedeelte van de stad, waar we eens wat beter gaan oriënteren in de beschikbare souvenirs. We kopen nog niets, maar krijgen in ieder geval een beter beeld van de prijzen. 's Avonds bedenken we nog wat hoe we de laatste dagen van de reis gaan doorbrengen. Hoe vreselijk het allemaal ook klinkt, ook daar moet aan worden gedacht. We boeken een aantal vluchten. 17 mei gaan we China weer uit en vliegen we naar Kuala Lumpur, vanwaar we de volgende dag doorvliegen naar Kuching. Dit ligt op Sarawak, het deel van Maleisië waar we nog niet geweest zijn. 26 mei vliegen we dan naar Bangkok, waar we de laatste dagen van onze trip zullen doorbrengen voor we 3 juni terugvliegen naar Dusseldorf.

Donderdagochtend hebben we de wekker redelijk vroeg staan, maar zijn allebei vrij moe en dus blijven we nog even liggen. Na het ontbijt gaan we dan naar het Hao Lo museum. Vroeger was dit een gevangenis van de Fransen, waar Vietnamezen gevangen werden gehouden. Later werd het een gevangenis van de Vietnamezen, waar ze Amerikaanse krijgsgevangenen vasthielden. Hao Lo museumOnder meer senator John McCain heeft er een tijdje gevangen gezeten. Het museum zal er wel van hebben gebaald dat Barack Obama en niet McCain president van Amerika is geworden, dat was vast ten volle uitgebuit. Nu blijft het bij een kaartje bij het vliegpak van McCain dat hij een van de kandidaten voor het presidentschap is (het kaartje hangt er al een tijdje). 's Middags is het dan tijd om echt eens wat souvenirs te gaan kopen. 's Avonds eten we nog bij een wat duurder restaurant, maar het is dan ook wel lekker.

Vandaag staat in het teken van China. We moeten onze visa dan eindelijk krijgen en de reis naar Nanning boeken. De paspoorten kunnen we echter nog pas 's middags ophalen, dus 's ochtends eerst maar eens rustig ontbijten en dan nog maar eens naar de bioscoop. Hier kan het nog. Confessions of a shopaholic is het deze keer. Daarna lopen we naar het bureautje waar onze visa klaar liggen en het is zowaar gelukt. We mogen China in. Meteen dus maar een busticket naar Nanning, in het zuiden van China, geboekt. Morgen om 7:30 vertrekken we.

De rest van de dag zal bestaan uit inpakken, nog wat kijken voor souvenirs en waarschijnlijk wat vroeger naar bed.

Lees verder