Verjaardag in de bus

Allereerst bedankt voor alle leuke berichtjes, krabbels, SMS-jes en mailtjes om Marianne te feliciteren. Wel gek om je verjaardag in het buitenland te vieren, helemaal zo zonder vrienden en familie. Maar door alle felicitaties voelde Marianne zich wel helemaal jarig! Laughing

Pha That LuangDan weer terug naar het verslag. Maandagmiddag zijn we nog naar Pha That Luang geweest, een van de nationale symbolen van Laos. Mooi complex. Onderweg begint Marianne zich echter wat ziek te voelen en zo vlak voor een reisdag, en dat dan ook nog je verjaardag, is natuurlijk niet helemaal de ideale situatie. 's Avonds valt vlak voordat we willen gaan eten nog de stroom uit in heel Vientiane. In de hotelkamer is het binnen een minuut ineens bloedheet, gelukkig hebben we in die tijd de zaklamp gevonden en gaan we snel naar de Mekong toe. Gelukkig doen de pinautomaten het nog wel. Na het eten nog even tv kijken en dan proberen we vroeg te gaan slapen.

Gisteren ging de wekker namelijk al voor 6:00. Niet veel later komt een taxi ons ophalen, om ons naar het busstation te brengen. We gaan met een lokale bus naar Savannakhet. Volgens de informatie die we kunnen achterhalen kost het maar liefst 10 uur en dat betekent dat we rond 17:00 in Savannakhet zullen aankomen. De muziek en karaoke-DVDs gaan weer aan, maar gelukkig ook dit keer niemand die meedoet. De reis blijkt mee te vallen en al(!) na 8,5 uur komen we in Savannakhet aan. Het is hier mogelijk nog heter dan het in Vientiane was en het is opvallend rustig op de wegen van toch een van de grootste steden van het land. Er rijdt of loopt bijna niemand. We gaan op zoek naar een guesthouse en komen uit bij Xayamoungkhoun, die voor veel minder geld dan het vorige guesthouse een veel fijnere, grotere, completere kamer heeft. Vanwege de hitte doen we niet al te veel en 's avonds gaan we nog leuk uit eten om de verjaardag van Marianne toch nog een beetje te vieren.

KerkVanmorgen ook nog niet al te veel gedaan, pas later uit bed gekomen. Vooral Barry had de laatste nacht in Vientiane amper geslapen door de hitte en dat breekt nu wat op. Rond 10 uur komen we pas van de kamer af. Even ontbijten en dan maar weer terug. Het is al weer bloedheet. Barry gaat even naar de kapper en krijgt daar een complete behandeling inclusief wassen en massage voor een paar euro. 's Middags voelt Marianne zich weer beter en dan toch nog maar even wat rondlopen in het stadje. Vlakbij het guesthouse is het opvallend lege centrale plein van de stad, met daaraan een echte kerk, zoals we 'm ook in Nederland zouden kunnen tegenkomen. Opvallend hier! Daarna lopen we door naar het Dinosaurus museum!! Het schijnt dat, vooral het zuiden van, Laos enige mate van bekendheid heeft wat betreft dinosauriërs. Het ontzettend kleine museum herbergt een aantal botten en een klein beetje uitleg, in het Frans, over dinosauriërs. Een van de curators van het museum probeert ons trots enige uitleg te geven bij de collectie. We mogen zelfs een ruggenwervel aanraken!

MuseumWe lopen terug via de Mekong waar een erg oud mannetje ons, in vloeiend Frans, aanspreekt. Hij wil weten waar we vandaan komen en hoe we in Savannakhet terecht zijn gekomen en vertelt trots over zijn, waarschijnlijk eenmalige, bezoek aan Bangkok.

Morgen gaan we weer door. Hoewel het op zich best leuk rondlopen is in Savannakhet, zo stil en best wel sfeervol, is er weinig meer om voor te blijven. Vanuit Pakse willen we een aantal excursies doen, waar we de volgende keer graag over vertellen.

Sabaidee.

Waterval en regenval

Woensdagavond nog gaan eten in de buurt van het guesthouse. We bestellen gebakken aardappel met varken. We weten niet echt wat te verwachten, maar wat we voorgeschoteld krijgen is wel ongeveer het laatste dat we verwachten, wel erg lekker overigens. Een erg heet sausje met mais, ui, tomaat, peper, patat en dus varkensvlees. Zo wordt je toch nog vaak verrast door het eten :)

Donderdagochtend gaan we na het ontbijt op naar het busstation, waar we de lokale bus naar Pakse nemen. We vertrekken rond 9 uur, maar het duurt daarna erg lang. Een ruime 200 kilometer kost meer dan 6,5 uur. Zo langzaam zijn we zelfs in de bergen amper geweest. We stoppen dan ook erg vaak, met als opvallendste stop een stop bij een rijstverkoper, waar zo'n 1000 kg rijst de bus in geladen wordt, waarna we amper meer de bus in kunnen zonder ons hoofd te stoten. We worden iets buiten Pakse, op het busstation aldaar, afgezet en met de tuk-tuk gaan we naar het centrum. We vinden onderdak bij Sala Champa. Redelijk nette bungalows. We lopen het stadje in en boeken een trip naar het Bolaven-plateau. De betaling daarvan is wel lastig. De bank waar bijna alle bruikbare pinautomaten in het land van zijn heeft onderhoud en er is meer dan een dag niet te pinnen bij de meeste banken. Ook kan de creditcard-betaling daardoor niet plaatsvinden.

Waterval waar we gezwommen hebbenVrijdagochtend dus nog steeds problemen met betalen, gelukkig gaat er een bank eerder open dan op de borden staat vermeld en daar kan wel met de creditcard geld worden opgenomen. Daarna gaan we op weg. Barry valt weer op met zijn groep "kamelen". Hij is de enige man van de groep, op de gids na. We beginnen met een bezoek aan een theeplantage en daarna een koffieplantage. De gids vertelt ons wat over thee en koffie in Laos, blijkt toch weer wat anders te gaan dan in Sri Lanka. Na de plantages lopen we naar de Tad Fane waterval, ruim 120 meter hoog! Eerst zien we 'm van een afstandje, daarna lopen, klimmen en klauteren we naar de top ervan. We lopen nog wat rond en bij de Tad Nyeunag waterval kunnen we dan even zwemmen. De waterval is minder hoog, maar toch zeker erg mooi en we kunnen vooral even lekker afkoelen. Hoewel het hier zeker lekkerder is dan in bijvoorbeeld Pakse, is het toch nog steeds erg warm met al dat geklim en geklauter. Tijdens de lunch begint het wat te donderen en we gaan snel op weg. De volgende stop zou de markt in Paksong zijn, maar een wolkbreuk verhindert dat. We stoppen dus maar bij Mr Coffee, een Nederlander die inmiddels zo'n 1,5 jaar in Laos woont en vandaar koffie verkoopt. De temperatuur is inmiddels gedaald naar zo'n 17 graden, maar het wordt al weer snel warmer als de regen stopt. De volgende stop is een dorpje met daarin diverse minderheden. Van de 6 miljoen inwoners van Laos zijn er maar een paar duizend behorend tot een minderheid. Heel anders dus dan in Thailand, waar alleen al ongeveer een half miljoen Karen zijn. Na nog wat watervallen gaan we vervolgens terug naar Pakse, waar we laat in de middag aankomen. De pinautomaten doen het nog steeds niet, maar van een Amerikaanse in de groep hebben we begrepen dat de pinautomaten van een andere bank het wel doen en toevallig zit er een in Pakse. Na het eten boeken we een excursie naar Wat Phou voor vandaag.

Detail Wat PhouVanochtend dus weer op pad. Pakse hebben we nog niet echt gezien. We zijn dus naar Wat Phou geweest, een oud tempelcomplex in Khmer-stijl (vergelijkbaar met Angkor Wat). De 48 kilometer zijn al weer een belevenis op zich. Na 35 minuten zijn we op twee-derde. Vervolgens moeten we met een pondje de Mekong over. Eerst even wachten tot het pondje vol is, dat is nog wel logisch. Maar vervolgens blijkt de accu leeg en moeten we wachten. Al met al duurt het laatste stuk 1 uur en 3 kwartier. Wat Phou beslaat een redelijk groot gebied en het laatste deel is nog een stevige klim omhoog. Maar de klim is de moeite waard. Een redelijk intacte tempel, een steen met de beeltenis van een olifant en een steen waaruit de vorm van een krokodil is gehouwd zijn er onder meer te zien. Iets na het middaguur zijn we wel uitgekeken en na nog een korte stop bij het bijbehorende museum gaan we weer terug naar Pakse. De terugweg gaat wat vlotter en we zijn halverwege de middag terug. Nog even een beetje rondhangen en zo is er al weer een dag voorbij. Morgen gaan we Pakse zelf waarschijnlijk nog even bekijken en daarna waarschijnlijk door naar Don Ket, een eilandje in de Mekong waar we weer even gaan relaxen.

Gekatnapt

Onze laatste dag in Pakse hebben we het museumpje bezocht en verder niet echt veel gedaan. Nog even genieten van een mooie kamer met airco en goede bedden, want op Don Det was dat allemaal wat minder.

Maandagochtend gingen we met een minivan en daarna met een klein vissersbootje naar Don Det. We worden afgezet bij de bungalows van de man van het bootje maar we willen iets dichter bij het centrum zitten en dus lopen we nog wat door. We komen terecht bij Oudomsouk waar we verblijven in een houten bungalowtje met uitzicht op de Mekong. Douche (koud rivierwater) en toilet (hurktoilet) zijn aan de overkant van Sunrise Avenue, de 'weg' waar we aan zitten. De weg is niet meer dan een zandpad waar twee fietsers net naast elkaar kunnen rijden. Er is alleen van 18-23 uur elektriciteit op het eiland en dus geen fans, airco, etc. Voor de bungalow kunnen we lekker in onze hangmatten hangen en daar maken we goed gebruik van.

Bootje Verder is er niet veel op het eiland te doen, we hebben nog getubed, fietsen gehuurd en Don Det en Don Khon daarmee over geweest, maar dat was het ongeveer wel wat we in drie dagen hebben gedaan. Er is wel internet op het eiland en zo kwamen we er achter dat Mickey (onze kat) in Maarssen voor behoorlijk wat opschudding had gezorgd. Blijkbaar ging het verhaal rond dat wij naar Azië waren (klopt) en dat we Mickey hadden achtergelaten zonder dat iemand voor 'm zorgt, wat natuurlijk niet klopt. Een dame had daarom besloten Mickey te verzorgen en ze wilde 'm niet terug geven. Uiteindelijk moest de politie er aan te pas komen om Mickey te 'bevrijden' en hij is nu thuis aan het bijkomen van het avontuur.

Uitzicht vanaf bungalowDonderdagochtend vroeg eruit, vandaag gaan we naar Cambodja, maar we moesten het nog even regelen. De man die de tickets verkoopt was woensdagavond niet te vinden, achteraf bleek dat ie op een bruiloft was, en dus stonden we om 7 uur naast z'n hangmat. Maar het was allemaal geen probleem en een kwartier later konden we met hem mee naar het vaste land. Daar nog wachten op andere toeristen, stukje rijden naar de grens, stempeltjes zetten en iedere douane-ambtenaar een dollar betalen voor de stempel die hij heeft gezet, overstappen in ander busje en we zijn in Cambodja. Rond half vier kwamen we in Kratie aan, fijn hotel gevonden met echte bedden, warm water, airco en tv. Heerlijk! Vannacht lekker bijgeslapen, vandaag Kratie verkennen en morgen weer door.

Lees verder