Naar Giritale

Om 7.45 zitten we aan het ontbijt, hierna pakken we onze spullen weer in om te vertrekken naar Giritale, een plaatsje vlakbij Polonnaruwa. Onderweg stoppen we bij een bij een meer, waar we ons verbazen over de vele manieren waarop de Sri Lankezen het water gebruiken. Mensen wassen hun kleren, wassen zichzelf en vissen in het zelfde water. 

We rijden door naar Aukana waar een boeddhabeeld te bewonderen is van 12m hoog. We vervolgen onze weg en eten vlak voordat we in Giritale aankomen bij een restaurantje. Er is een lopend buffet en het is deze keer gelukkig niet zo heet als gisteravond! Iedereen vind het lekker. Daarna is het nog ongeveer 10 minuten rijden naar het Giritale Hotel. Dit hotel ligt vrij hoog en daardoor kijk je van het terras, het restaurant en het zwembad uit op de Giritale Tank. 

Peter vertelt dat hij ’s middags wil gaan olifant rijden. We besluiten om niet mee te gaan maar naar Polonnaruwa te gaan om te internetten. Enkele minuten later komt Peter echter langs met de mededeling dat het olifant rijden vandaag niet doorgaat en dat we kunnen gaan varen met traditionele Sri Lankaanse bootjes. Dit klinkt toch wel erg verleidelijk en zo komt het dat we op dag 5 nog steeds niet een mailtje naar huis hebben gestuurd! Het varen is heel erg leuk, we mogen zelf mee roeien en op de terugweg maken de Sri Lankanen hier gebruik van door zich te laten varen en lachen ons uit omdat we zo gek zijn om zelf te gaan roeien! Terug bij het hotel gaan we nog even zwemmen en genieten van het uitzicht over het meer. ’s Avonds eten we bij het hotel en drinken nog wat op het terras. Om 23.30 gaan we naar onze kamer en werken het reisverslag nog even bij.

Polonnaruwa (oude stad)

Als we gaan ontbijten rond 8 uur worden de voorbereidingen getroffen voor een bruiloft. Een Sri Lankaans stel gaat hier trouwen en we zien het altaar, de bruidstaarten en andere kleurige lekkernijen en de bruid, bruidegom en de gasten in de mooiste kleren. 

Om 9.00 vertrekken we echter naar het Rest House in Polonnaruwa, waar we fietsen krijgen. We fietsen naar het gebied waar alle bezienswaardigheden zijn. Met ons Cultural Triangle Ticket komen we ook hier naar binnen en als eerst bekijken we de overblijfselen van het koninklijk bad en het koninklijk paleis. Hierna fietsen we verder langs enkele tempels waar de heilige tand (van Boeddha) ooit heeft gelegen en dan door naar Rankot Vihara en het bekende Gal Vihara. We fietsen door naar het uiteinde van het complex naar het lotusbad en komen al laatste bij het Tivanka Image House. 

Terug bij het Rest House kijken we uit over de Parakrama Samudra tank onder het genot van een hapje en een drankje. Aangezien er nog meer mensen willen eten besluiten we nog even naar het museum te lopen, voordat we weer terug gaan richting het hotel. In het museum is een maquette van het koninklijk paleis te zien. Hierdoor krijg je een goed beeld van hoe het er vroeger uit heeft gezien. Onderweg naar het hotel stoppen we nog even bij een houtbewerkingsbedrijf. Hier krijgen we een uitleg over verschillende soorten hout en we kijken even mee hoe er uit een blok hout een olifant tevoorschijn komt. Natuurlijk moeten we ook even in de zeer grote winkel kijken. 

Als we bij het hotel aankomen gaan we nog even zwemmen en ’s avonds weer het gebruikelijke eten en daarna nog wat drinken.

Polonnaruwa (nieuwe stad)

Na het ontbijt gaan we met Tessy, Amber, Linda en Petra naar Polonnaruwa om te pinnen en om een rondje over de markt te maken. We lopen de steile weg naar beneden en wachten bij de weg op de bestelde tuk-tuks. Het duurt nogal lang en af en toe komen er wel tuk-tuks voorbij, maar deze zijn al bezet. Na enige tijd komt er een lege tuk-tuk en we stappen met Amber in en de chauffeur stuurt zo gauw hij een andere tuk-tuk ziet deze naar de rest. Onze tuktuk moet nog even tanken en onderweg knalt de singaleze muziek uit de megaboxen die net achterin de tuk-tuk passen. We stoppen nog langs de weg, waar een jongetje bij een varaan staat. Als de jongen het beest wat vlees aan een stok voorhoudt wordt hij ook nog actief en kunnen we foto’s maken. 

We hebben met de chauffeur een bedrag afgesproken van 500 rupee. Das niet veel voor 30 minuten met z’n drie-en in de tuk-tuk denken we. Onderweg zegt de chauffeur al iets over heen en terug maar we denken dat we hem verkeerd begrijpen. Heen en terug voor 5 euro, das wel heel erg weinig! Even later komt de tuk-tuk met de anderen voorbij scheuren. Dit laat onze chauffeur niet op zich zitten en haalt hen weer in. Bij de bank pinnen we bijna allemaal, gezamenlijk ruim 2 jaarsalarissen van de gemiddelde singalees en dat is voor ons het geld om leuke dingen van te doen op vakantie! Niet te lang over na denken en geld snel weg stoppen. Niet uit angst voor diefstal, maar meer om de mensen daar niet de ogen uit te steken. Onze tuk-tuk chauffeurs wachten voor de bank en rijden ons terug naar de markt. We spreken af dat we om 13.00 terug zijn, zodat ze in de tussentijd nog andere ritjes kunnen doen. De chauffeurs lopen echter gewoon achter ons aan op de markt en dat is uiteindelijk ook wel zo gezellig. We hebben 2 jarigen tijdens de reis en we gaan cadeautjes kopen. 

Petra laat zich op de markt zien als een keiharde onderhandelaar, speelt grote verbazing bij het horen van de ‘belachelijk’ hoge prijzen en pingelt overal een aantal rupees af. We krijgen dorst van het inkopen doen en gaan ergens wat te drinken halen, met moeite krijgen we het voor elkaar dat de chauffeurs een drankje meedrinken. Pas na 5 keer vragen wat ze willen drinken geven ze antwoord en dan moet je het flesje nog bijna in de handen drukken voordat ze gaan drinken. De chauffeurs vinden ons maar gekke toeristen en lachen zich dood en vertellen alle mensen op de markt, die ze ook allemaal lijken te kennen, hoe gek we zijn en deze lachen vervolgens vrolijk mee. 

Uiteindelijk hebben we alle cadeautjes bij elkaar en we gaan nog even naar het internetcafe. Om de beurt mailen we en de eigenaar vertelt ons vol trots dat het zijn internetzaak in de Lonely Planet staat. Op de terugweg stoppen de chauffeurs nog bij een berg rijstafval om te laten zien hoe de rijst wordt geoogst. Terug bij het hotel vragen de jongens na veel gestechel gezamenlijk 900 rupee! Ongeveer 9 euro dus voor 6 personen een half uur heen rijden, 2 a 3 uur meelopen in Polonnaruwa en weer een half uur terug rijden. We vinden dit wel heel erg weinig en we besluiten er 1500 rupee van te maken. De jongens zullen de rest van de middag wel vrij zijn geweest. 

’s Middags blijven we bij het zwembad liggen, lezen en puzzelen wat terwijl een gedeelte van de groep olifant gaat rijden. Wij hopen dat later nog wel eens te doen. ’s Avonds is er een barbecue en eten we aan een lange tafel bij het zwembad. We maken het deze avond niet te laat omdat we morgen een lange dag voor de boeg hebben.

Sigiriya & Dambulla

Barry slaapt slecht deze nacht, hij voelt zich niet zo lekker en moet er ’s nachts enkele keren uit. Om 6 uur staan we op, omdat we om 7.30 vertrekken.Een lange reisdag wacht ons. Er zijn meer mensen die zich niet zo lekker voelen, waarschijnlijk was niet alles van de barbecue even gaar. 

Onze eerste stop is in Sigiriya. Hier beklimmen we de rots waar halverwege fresco’s te zien zijn, voornamelijk van (ontblote) vrouwen. Bovenop de rots vind je de overblijfselen van het koninklijk paleis. Er is niet te veel meer van over, maar er is wel een schitterend uitzicht. We zien het meer bij het hotel in Giritale, de boeddha bij Dambulla en Kandy. Wanneer we terug lopen naar beneden, begint het heel hard te waaien en we moeten ons goed vasthouden. Onder aan de rots zien we een soort centrumpje met een winkeltje met drinken. Er lopen ook vele verkopers. We gaan er van uit dat dit het Rest House is, waar we Peter weer zullen treffen. Later blijkt echter dat het Rest House nog een stuk verder is, bij de parkeerplek. Peter en onze buschauffeurs Sura en Nimar staan hier op ons te wachten. 

We rijden door naar Dambulla, waar we weer een flinke klim moeten maken voor we in 5 verschillende grotten de vele boeddha’s, muur- en plafondschilderingen kunnen bekijken. Er mogen net weer foto's worden gemaakt, nadat een tijdje niet heeft gemogen, nadat een Duitse vrouw zich op de foto liet nemen al liggend op een boeddha. Niet iedereen is mee naar boven gegaan: ze zijn boeddha-moe en iedereen is ook wel opgelucht als Peter vertelt dat het cultuurgedeelte er nu een beetje op zit. Vanaf nu krijgen we meer te zien van de natuur. Iedereen verheugt zich vooral op de theeplantages. 

Als we weer verder rijden, valt in de bus bijna iedereen in slaap en we worden weer wakker bij een hutje waar een echtpaar ons vertelt wat ze allemaal doen met een kokospalm. Ze laten ons van alles zien en proeven en we zijn diep onder de indruk van de handigheid van deze mensen. Je moet er maar op komen om de bladeren te vlechten en als dak te gebruiken of om van de haartjes van de kokosnoot een touw te draaien! 

Een paar minuten rijden en we zijn bij de volgende stop: een botanische tuin, waar we een rondleiding krijgen en uitleg over alle kruiden. Ook krijgen we van alles te proeven en uiteindelijk zelfs een gratis massage (hoewel we de masseurs wel een aardige fooi geven). Ook hier is weer een winkeltje waar we chocoladethee met vanille extract kopen. 

In het donker rijden we Kandy binnen, één van de grootste steden van Sri Lanka met 120.000 inwoners. Ons behoorlijk luxe hotel ligt op een berg en een smalle steile weg leidt er naar toe. Barry voelt zich nog steeds niet erg lekker en Marianne gaat naar het restaurant om wat eten te halen voor ons 2-en, zodat we op de kamer kunnen eten. Ze legt de situatie uit aan de obers en als ze de borden heeft volgeschept kan ze ze afgeven bij de ober. Enkele minuten later worden de borden, netjes afgedekt met folie, op de kamer bezorgd. Marianne eet wat en Barry probeert ook wat te eten. We lezen nog even door de Lonely Planet of we kunnen vinden wat Barry heeft, maar we vinden geen passende beschrijving. Angst voor malaria is er wel enigszins, maar alle informatie geeft aan dat je pas na 2 a 3 dagen koorts naar een dokter moet gaan.We gaan vroeg slapen en hopen dat Barry hier van opknapt.

Kandy

Barry voelt zich nog steeds niet erg lekker en besluit om een dagje uit te rusten in het hotel. Marianne gaat mee met de groep naar Peradeniya Botanic Gardens, een soort Vondelpark in Kandy. Overal zien we jonge stelletjes zitten op de enorme boomstronken, heel leuk om te zien. Het park is prachtig aangelegd, de bomen hangen vol met vleerhonden en we moeten haasten om op tijd weer bij de uitgang te zijn. Hierna gaan we naar het centrum van Kandy om te shoppen. Eerst gaan we naar de supermarkt waar ze zelfs Pringles, Mars en Snickers hebben. We kunnen de verleiding niet weerstaan en de chocola is al op voor de ingang van de supermarkt. Aan de overkant van de straat is een bakkerij waar ze heerlijke broodjes verkopen voor 8 cent per stuk! De magen zijn gevuld en het shoppen kan beginnen. We lopen langs de vele winkeltjes en gaan nog even internetten bij de Koffeepot. 

Op de terugweg naar het hotel vertelt Peter dat we vanavond mee kunnen gaan eten bij een Chinees restaurant en naar de Kandy dancers kunnen. Barry voelt zich nog niet veel beter en we besluiten er een dokter bij te halen. Peter komt nog even informeren hoe het gaat en komt vanavond, na het doktersbezoek nog even langs. Het duurt ruim een uur voordat de dokter er is en na een kort onderzoek constateert hij een voedselvergiftiging. De man spreekt zeer goed Engels en legt ons helder uit welke pillen Barry moet slikken en hoe vaak. Ook legt hij nog even duidelijk uit waarom het geen malaria kan zijn, dit stelt ons toch wel gerust! Na het slikken van de eerste pillen voelt Barry zich al weer iets beter. We lezen en puzzelen nog wat, er komen nog wat mensen langs om te vragen hoe het met Barry gaat en dan gaan we nog redelijk vroeg slapen.