Galle

We zijn weer vroeg wakker en beginnen met het inpakken van onze tassen. We zijn om 8 uur bij het ontbijt om de verjaardag van Resi voor te bereiden, ook nu wordt de stoel weer versierd en er wordt gezongen en cadeautjes uitgedeeld. Vandaag rijden we door naar Ahangama, waar we verblijven in Hotel Club Lanka. Ook voor Resi is een taart geregeld en voordat we naar Galle vertrekken, drinken we koffie en thee en eten de taart. 

Rond twee uur komen we aan in Galle, een plaats waar nog veel terug te vinden is uit de tijd van de Nederlanders, die hier ooit geweest zijn. We drinken en eten wat in het Old Dutch House, waar we zelfs de vlag van Willem-Alexander en Maxima zien. Hierna lopen we naar de Groote Kerk, maar we mogen er niet in vanwege renovatie-werkzaamheden. Via de uitgang van het Fort lopen we langs de rotonde naar de Laksala shop, een souvenirwinkeltje waar je niet kan afdingen. Deze winkels zijn namelijk van de overheid, maar je kan hier heel veel leuke souvenirs halen tegen bodemprijzen. We kopen een boeddhabeeldje, een stuk of 20 cocktailprikkers met olifantjes en 3 sleutelhangers (ook olifantjes) voor nog geen €9! We lopen nog verder het centrum in om te kijken voor meer souvenirs, maar we vinden niet echt wat leuks meer. 

We lopen naar de vuurtoren en een stuk over de stadsmuren. Op een van de bastions staan een hoop Sri Lankanen en omdat we allebei erg lang zijn voor Sri Lankaanse begrippen, en de enige buitenlanders zijn, zijn we een bezienswaardigheid. Twee meisjes willen samen met ons op de foto. Waarschijnlijk om te laten zien aan anderen hoe lang wij wel niet waren. We komen langs een veldje, waar wat meisjes aan het korfballen zijn. 

Verderop komen we weer iemand tegen die ons dingen probeert aan te smeren. Het gaat met de truc dat er een kaartje vertaald moet worden. Als we echter aangeven, dat we alleen op de plaats waar we de man tegenkomen het kaartje vertalen, verdwijnt hij. Even later komen we Frieke tegen, ze vertelt ons over een eco-winkeltje dat ze heeft gezien en samen met haar gaan we er even heen. We kopen wat kruiden en drinken samen met Frieke wat bij het naastgelegen restaurantje. Wanneer Marianne naar binnen loopt, ziet ze dat dit gewoon een huiskamer is en de familie heeft wat tafeltjes en stoeltjes extra neergezet om mensen te kunnen ontvangen. 

We verzamelen bij het Akersloot bastion en gaan terug naar het hotel waar we nog snel even het zwembad induiken. Het water is erg warm, dit is in het begin wel lekker, maar het blijft warm en van afkoelen is dan ook niet echt sprake. Nog even douchen en de klamboe ophangen en om half negen schuiven we aan tafel. 

Na het eten trakteert Resi op cocktails wat de enige ober die dit kan erg veel drukte oplevert. Hij vertelt ons dat hij jaren heeft gewerkt in een hotel in Abu Dhabi en heeft daar het vak geleerd. De andere obers in het hotel spreken drie woorden Engels, glimlachen bij alles wat je zegt en werken alles behalve efficiënt. De ‘cocktail’ ober ergert zich hier dan ook aan en het verbaast ons wanneer we op het evaluatieformulier ook gevraagd worden naar de efficiency van de medewerkers. Het duurt even maar dan heeft ook iedereen een cocktail en toosten we op de leuke vakantie die helaas al weer bijna voorbij is. Rond half een gaan we naar onze kamer en vallen al snel in slaap.

Ahangama

Als we wakker worden regent het en ziet de lucht er donker uit, niet echt het ideale weer voor een dagje bij het zwembad liggen! Het lekt een beetje op onze kamer maar dat is niks vergeleken met de kamer van Freek en Debby. Het water loopt bij hen langs de muur en de lamp naar beneden. Na het ontbijt liggen we op bed te puzzelen en te lezen en wanneer we gaan lunchen is het weer al aardig opgeknapt. Na het eten zwemmen we nog even en liggen in de zon. 

Frieke, Tessy, Frans en Petra zijn naar Unawatuna geweest en hebben daar een leuk restaurantje ontdekt en stellen voor om hier te gaan eten. Even bij iedereen langs geweest om te vragen wie er mee willen en om 19.15 rijdt een busje ons naar Unawatuna, iets minder dan 10 km verderop. We eten op het strand bij Rock View Restaurant. Binnen zijn enkele tafeltjes maar de meeste tafels staan op het brede strand, de zee (hier een stuk rustiger dan in Tangalle) op enkele meters afstand. Er zijn pizza’s en velen kunnen de verleiding niet weerstaan en nemen een pizza! Ook de toetjes gaan er weer in, de befaamde fritters (gefrituurde banaan of ananas) en pannenkoekjes vinden gretig aftrek. Sommigen kunnen niet kiezen en nemen twee toetjes. 

Rond een uur of elf gaan we weer terug met het busje. De chauffeur heeft al die tijd op ons gewacht en rijdt ons weer terug naar het hotel, ongeveer een half uur rijden. Het retourtje met de bus kost ons € 10, ja probeer dat nog meer eens te delen door 13 zodat iedereen heeft meebetaald! We gaan snel slapen. De reis begint zijn tol te eisen. Zelfs, misschien wel juist, nu we rustig aan kunnen doen, zijn we snel moe.

Terug naar Negombo

6.30 gaat de wekker, snel klaarmaken voor we vertrekken richting Negombo. Onderweg stoppen we in Kosgoda, waar we een schildpaddencentrum bezoeken. Hier laten ze de eieren uitkomen en houden ze de schildpadden totdat deze groot genoeg zijn om zichzelf te redden. We krijgen een rondleiding, zien schildpadjes van 1,2 en 3 dagen oud. Barry wordt aangewezen om de zwaarste schildpad uit het water te tillen en dit kost enige moeite. Al snel mag hij weer terug het water in. We rijden door naar Colombo, waar Peter nog een verrassing heeft. We gaan lunchen. We rijden dwars door de stad en stoppen voor een luxe winkelcentrum. Hier is een Delifrance gevestigd en iedereen wordt gek van geluk: hier zijn verse broodjes, muffins, pizzastukken en cappuccino’s. Eindelijk een andere lunch dan de afgelopen 3 weken. Wat ons opvalt is dat de Singalezen die hier rondlopen Engels spreken met elkaar, maar volgens Peter doet de elite dat. 

We vertrekken naar het hotel in Negombo, waar we ook de eerste nacht verbleven. Het lijkt na 3 weken Sri Lanka hier nu wel veel schoner. Als we hier aankomen, wordt er geld ingezameld voor de chauffeurs, Sura en Nimar. Er wordt nog een groepsfoto gemaakt en hierna gaan we nog even kijken voor souvenirs en wat te eten voor morgenochtend. We vertrekken namelijk zo vroeg dat er geen ontbijt mogelijk is in het hotel. Terug in het hotel gaan we nog even zwemmen en we maken foto’s van onze laatste zonsondergang in Sri Lanka, die weer schitterend gekleurde luchten oplevert. Voor ons laatste etentje heeft Peter weer een complete maaltijd geregeld. Het eten smaakt heerlijk en tijdens deze laatste avond samen overhandigen we Peter nog een envelop, een zwembroek en een zwembandje en hij geeft nog een korte speech waarin iedereen wordt bedankt voor de leuke reis. Om 22.00 zijn we terug in het hotel en we gaan snel slapen.

Weer naar huis

De laatste dag begint namelijk al erg vroeg: 4.45 gaat de wekker en om 5.30 zitten we in de bus op weg naar het vliegveld. Het is hier een drukte van belang en na afscheid te hebben genomen van Peter, komen we in de rij voor de bagagecontrole. Dit gaat heel chaotisch, maar we komen uiteindelijk bij de incheckbalie. Er was ons verteld dat we hier nog €15 aan luchthavenbelasting moesten betalen, maar er wordt op het vliegveld niet naar gevraagd en dus staan we in de rij bij het wisselkantoor. Dan weer in de rij voor de paspoortcontrole en toen bijna in een keer door naar het vliegtuig. 

Rond 8 uur Sri Lanka tijd wordt het ontbijt geserveerd: chicken curry! Na een paar hapjes hoeven de meeste niet meer, maar er is op deze vlucht weer voldoende eten en drinken. In Abu Dhabi beetje rondgelopen en toen op tijd weer door naar Londen. Tijdens deze 7,5 uur durende vlucht waren er meerdere films, bijna allemaal net of nog niet in Nederland in de bioscoop, te zien en dat was een welkome afwisseling op al het kletsen, lezen en puzzelen. 

In Londen aangekomen willen we een groepscheck-in doen. Dit kost echter wel enige tijd en we moeten dan ook haasten met nog wat te eten halen en weer op tijd bij de gate zijn. Maar ook deze vlucht verloopt voorspoedig en we landen om 22.30 op Schiphol, waar we worden opgehaald. Het snelle afscheid nemen van iedereen valt erg mee. Daarna snel naar huis. In de auto een paar verhalen verteld, maar moe van alle ervaringen en de reis vallen we al gauw in slaap. Vlak voordat we thuis zijn, worden we pas weer wakker. 

De volgende dag naar de ouders van Barry, waar we de foto's bekijken. Het zijn er meer dan 1000 geworden en het duurt even voordat we ze allemaal bekeken hebben. We gaan vroeg naar bed. Barry moet de volgende dag namelijk al weer werken!