Pinnewela

Barry slikt trouw alle medicijnen en voelt zich goed genoeg om mee te gaan naar het olifantenweeshuis in Pinnewela. Onderweg krijgen we een lekke band en we strandden in een heel klein dorpje waar nauwelijks toeristen komen, we worden dan ook uitvoerig bekeken. Heel toevallig is er een bandenfabriek in het dorpje en er komt iemand helpen om de band te vervangen door de reserveband. Een halfuurtje later kunnen we weer verder en we zijn dan al snel bij het olifantenweeshuis. Als we naar binnen lopen zien we drie olifanten, maar we al gauw worden we weggestuurd en we lopen door een smal straatje naar de rivier. Achter ons aan lopen eerst enkele olifanten, het aantal olifanten stijgt al snel tot ruim 60! Heel indrukwekkend. De olifanten lopen allemaal de rivier in en een gedeelte wordt gewassen door de medewerkers van het weeshuis. De meeste olifanten lopen los en zoeken hun eigen weg in de rivier. We eten in een restaurant met uitzicht op de rivier en we komen dan ook bijna niet aan eten toe omdat we blijven kijken naar alles wat de olifanten doen. Een paar jongere olifanten lopen met elkaar te donderen, enkele grotere olifanten lopen een eindje weg van de groep en eten van de bomen en planten langs de rivier. Na het eten gaan we nog naar beneden om een olifant te aaien en poseren bij een olifant voor de foto. Op de terugweg rijden we langs een aardewerkverkoper en langs de bandenfabriek waar we een nieuwe band krijgen. Ook zien we nog even de lekke band, er zitten drie grote gaten in! ’s Avonds eten we bij een Chinees restaurant met uitzicht over het meer van Kandy. Het eten is niet allemaal even warm, maar het smaakt goed. Barry eet nog steeds niet veel maar al wel weer wat en voelt zich goed genoeg om mee te doen met alles. Bij terugkomt in het hotel nemen we de bar in bezit en met de discman van Amber, Peters boxen en "dj-kunsten" hebben we een hele gezellige avond. We gaan door tot middernacht, want dan wordt Debby 30.

Kandy (II)

Omdat Debby vandaag jarig is hebben we afgesproken om allemaal om 8.15 te ontbijten. Als Debby binnenkomt zingen we en worden de cadeautjes overhandigd! Na het ontbijt gaan we naar de Tempel van de Tand, de heiligste plek van Sri Lanka. Elke dag is hier om 10.00 een processie en hierdoor zien we de tempel echt leven, met al die mensen die bloemen leggen en de trommels die klinken. Heel mooi om te zien en bijzonder dat je hier bij mag zijn als buitenstaander. 

Na een tijdje rondgelopen te hebben, verlaten we de tempel en gaan nog even shoppen met z’n tweeën. De tas van Marianne was kapot gegaan tijdens de heenreis en we moeten nog een tas hebben voor op de terugweg. Kandy is een vrij grote stad en Marianne had eerder al een winkel gezien met sporttassen. Voor een euro of 13 kopen we een ‘echte’ Puma sporttas, vervolgens even internetten bij de Koffeepot waar we deel 1 van ons reisverslag mailen naar familie en vrienden om hen op de hoogte houden van onze belevenissen. Terug in het hotel informeert het personeel hoe het gaat met Barry. Het zal niet de laatste keer zijn. Het personeel is erg attent. Zelfs personeel waarvan we zeker weten ze niet eerder te hebben gezien, vraagt naar de gesteldheid van Barry. 

Linda heeft via de chauffeurs een taart geregeld voor Debby dus gaan we met z’n allen thee drinken en taart eten in de lobby van het hotel. ’s Middags liggen we aan het zwembad te relaxen, terwijl een groep een wandeling gaat doen langs wat tempels in de buurt. We waren graag mee gegaan, maar Barry is toch nog steeds niet helemaal lekker en we hebben geen zin om er onderweg achter te komen, dat het niet gaat. 

Omdat we ’s middags al bij het hotel zijn gebleven, lijkt het ons een leuk idee om ergens anders te gaan eten. Het helpt ook niet echt dat het restaurant niet het beste punt is van dit, voor de rest voortreffelijke, hotel. Samen met Tessy, Amber, Petra, Linda, Frans en Petra besluiten we in Kandy te gaan eten. We laten een taxi komen die eerst 4 personen meeneemt en vervolgens de andere 4 ophaalt. We vragen de chauffeur ons af te zetten bij een goed restaurant en komen terecht bij het restaurant waar de rest van de groep de eerste dag in Kandy al heeft gegeten. Daarom gaan we op zoek naar een ander restaurant. Dit is nog niet zo makkelijk en na enkele restaurants te hebben bekeken, worden we aangesproken door een Singalees die wel een restaurant weet. Hij brengt ons naar Rams, een Indiaas restaurant waar we heerlijk eten op een soort metalen dienblad. Hoewel Barry dus nog steeds niet helemaal lekker is, kan hij wel voor het eerst weer een beetje van het eten genieten. Het restaurant is prachtig versierd, net alsof je in de jungle zit. We zijn trouwens niet de enige Nederlanders in het restaurant. 
br />Als we het restaurant uitlopen staat de man die ons hier heen bracht klaar met wat tuk tuks om ons terug te brengen naar het hotel. We willen echter liever een taxi of een busje zodat we niet hoeven te splitsen in kleine groepjes. We leggen het uit en de man zegt dat hij wat gaat regelen. Hij loopt naar wat mannen toe en hij komt even later terug met een privebusje dat ons terug brengt naar het hotel waar we snel gaan slapen.

Naar Nuwara Eliya

We moeten er vandaag weer vroeg uit, omdat we om 7.30 vertrekken naar het station van Kandy om er zeker van te zijn dat we de trein halen. We zijn ruim op tijd en moeten zelfs wachten voordat we het perron op mogen. Als de trein binnen rijdt, verdringt iedereen zich om zo snel mogelijk binnen te komen. We hebben uiteindelijk een zitplaats en de 4,5 uur durende treinrit begint. De trein zal ons gedurende die tijd ruim 1400 meter hoger brengen, naar het station van Nanu Oya. Het kaartje hiervoor kost nog geen €1,50 per persoon. 

Het uitzicht onderweg is prachtig en we vervelen ons dan ook geen moment. Ook de trein is levendig. De trein is behoorlijk druk en er hangen een aantal mensen uit de ingangen. Er komen verkopers langs met allerlei soorten eten en ook een bandje komt langs in de coupe. Bij anderen in de coupe zitten een stel Belgische vrouwen, die zichzelf ongeveer belachelijk maken met hun gezang. Buiten zien we veel groen, watervallen en lokale bevolking. Naar mate we hoger komen, verandert het klimaat duidelijk. We komen dan eindelijk ook langs de theeplantages en we zien de theepluksters aan het werk. Vanaf het station is het nog een half uurtje naar ons hotel in Nuwara Eliya, the Heritage. Dit landhuis in koloniale stijl heeft grote, hoge kamers die erg sober zijn ingericht. We eten wat in het hotel. 

Dan gaan we naar een theeplantage in de buurt. Hier krijgen we een rondleiding door de theefabriek en zien we nog enkele theepluksters. Ze werken hier een hele dag voor 150 rupee, ongeveer €1,50. Tot slot drinken we nog een kopje thee en gaan daarna terug naar het hotel. Hier eten we ’s avonds ook en gaan daarna vroeg naar bed, omdat we morgen vroeg op moeten.

World's end

Om 6 uur gaat namelijk de wekker, snel ontbijten we in het hotel en om 7 uur vertrekken we met z’n 15-en in twee busjes naar Horton Plains, het natuurpark waar Worlds End ligt. Het is hier duidelijk kouder dan in de rest van Sri Lanka. We moeten onze fleece jassen aan! Worlds End is eigenlijk alleen de moeite waard als het helder weer is, omdat je anders nauwelijks uitzicht hebt! Als we het park ingaan is het heel erg mistig en we vrezen dan ook het ergste, het lijkt een verspilling van de €15 entree, een toch vrij fors bedrag hier. We lopen eerst naar een waterval van een meter of 40 hoog, verdeeld in verschillende niveaus. Prachtig om te zien!

Hierna klimmen we weer naar het pad omhoog richting Worlds End. De zon begint al een beetje door te breken en onze gids vertelt ons dat hij in al die jaren dat hij hier gids al enkele keren een luipaard heeft gezien. Helaas komen wij deze vandaag niet tegen, wel zien we nog apen en sambar herten in het park. Als we bij Worlds End aankomen is de lucht aardig opgeklaard en we kunnen wel een kilometer of 60 ver zien. We rusten hier even uit van de wandeling en eten wat bij dit prachtige uitzicht. Terug bij de ingang van het park eten en drinken we nog wat en rijden dan terug naar het hotel. Nadat we ons hebben opgefrist lopen we samen met enkele anderen het dorpje in. Hier zien we fleece truien vanaf €2 en windjacks vanaf €5, veel winkeltjes en het Engelse postkantoor dat erg Zwitsers aan doet. Terug in het hotel vermaken we ons in de bar met warme chocolademelk en we poolen wat, totdat de andere groep nat van Adams Peak terugkomt en de barbecue klaar is. Buiten is een groot buffet opgezet, soep vooraf, veel salades en vlees van de bbq, het hotel is versierd met lampjes en er staan vuurkorven in de tuin. Hierna gaan we weer snel naar binnen, het is buiten toch wel erg fris, en drinken nog wat in de bar.

Ella

De drukste dagen zijn duidelijk voorbij. We kunnen vandaag uitslapen, we gaan pas om 10.00 op weg naar Ella. We stoppen onderweg nog bij een grote hindutempel, waar alles heel kleurig is versierd. 

In het hotel in Ella hebben we een klein, schattig kamertje, waar we slechts 1 nacht verblijven. ’s Middags rijden we naar Bandarawela, waar we bij het Woodlands Network uitleg krijgen over alle soorten kruiden die in de Singalese keuken worden gebruikt. Hierna moeten we zelf aan het werk en bereiden we samen met enkele medewerkers van het Woodland Network een heerlijke, Singalese rice and curry maaltijd, die we naar tradioneel Sri Lankees gebruik met onze handen (de rechter!) op eten. 

Op de terugweg naar het hotel komen we langs een barretje in Ella. Aangezien het hotel niet echt een bar heeft wijst Peter ons op dit barretje. Rond 20.00 gaan we met een groep van 18 man naar het barretje toe en na even in de bar zelf te hebben gestaan leidt de barman ons naar de tuin waar veel meer ruimte is. Hij heeft zelfs een muzikant geregeld en deze man speelt op zijn gitaar wat liedjes uit Sri Lanka en nadat wij voorzingen speelt hij ook enkele nummers van onder andere de Beatles. We vermaken ons met zingen en door de ‘dansers’. Rond een uur of elf gaan we terug naar het hotel waar de poort al dicht zit. Deze gaat al snel open en we gaan slapen na ons reisverslag te hebben bijgewerkt.